Τροχός με καστάνια

Μια καστάνια περιλαμβάνει ένα στρογγυλό γρανάζι ή ένα γραμμικό ράφι με δόντια και ένα περιστρεφόμενο δάχτυλο με ελατήριο που ονομάζεται πόδι που εμπλέκει τα δόντια. Τα δόντια είναι ομοιόμορφα αλλά ασύμμετρα, με κάθε δόντι να έχει μέτρια κλίση στη μία άκρη και πολύ πιο απότομη κλίση στην άλλη άκρη.
Όταν τα δόντια κινούνται προς την απεριόριστη (δηλαδή προς τα εμπρός) κατεύθυνση, το πόδι γλιστράει εύκολα προς τα πάνω και πάνω από τις ελαφρώς κεκλιμένες άκρες των δοντιών, με ένα ελατήριο να το πιέζει (συχνά με ένα ηχητικό «κλικ») στην κοιλότητα μεταξύ των δοντιών ως περνάει την άκρη κάθε δοντιού. Ωστόσο, όταν τα δόντια κινούνται προς την αντίθετη (πίσω) κατεύθυνση, το πόδι θα πιάσει την απότομα κεκλιμένη άκρη του πρώτου δοντιού που συναντά, ασφαλίζοντας έτσι στο δόντι και προστατεύοντάς το από οποιαδήποτε περαιτέρω κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση.
Αντίκτυπος
Επειδή η καστάνια μπορεί να σταματήσει την κίνηση προς τα πίσω μόνο σε διακριτά σημεία (δηλ. στα όρια των δοντιών), μια καστάνια επιτρέπει μια περιορισμένη κίνηση προς τα πίσω. Αυτή η κίνηση προς τα πίσω - η οποία περιορίζεται σε μέγιστη απόσταση ίση με την απόσταση μεταξύ των δοντιών - ονομάζεται οπισθοδρόμηση. Σε περιπτώσεις όπου η αντίστροφη αντίδραση πρέπει να ελαχιστοποιηθεί, χρησιμοποιείται μερικές φορές μια λεία, χωρίς δόντια καστάνια με επιφάνεια υψηλής τριβής, όπως καουτσούκ. Το πόδι αντέχει στην επιφάνεια υπό γωνία για να διασφαλίσει ότι οποιαδήποτε κίνηση προς τα πίσω θα προκαλέσει εμπλοκή του ποδιού στην επιφάνεια, αποτρέποντας έτσι οποιαδήποτε περαιτέρω κίνηση προς τα πίσω. Δεδομένου ότι η απόσταση διαδρομής προς τα πίσω είναι γενικά συνάρτηση της συμπιεστότητας της επιφάνειας υψηλής τριβής, αυτός ο μηχανισμός μπορεί να προκαλέσει δραστικά μειωμένη αντίστροφη αντίδραση.